Dyslexie of leesblindheid
Het begrip dyslexie of woordblindheid is een verzamelnaam voor allerlei lees- en rekenproblemen. Mensen die woordblind zijn hebben als gemeenschappelijk kenmerk dat ze moeite hebben om de letters juist te schrijven en ze in klanken om te zetten die deze letters symboliseren. Vele mensen die woordblind zijn verwisselen ook de letters in een woord.
Meestal kan het kind wel enigszins lezen, maar zijn er steeds bepaalde (soorten) woorden die niet herkend worden; ook gaat het lezen trager dan normaal. De kinderen met leesblindheid raken daardoor, ook als zij een normale intelligentie hebben, achter op hun klasgenoten. Zij maken ‘domme’ schrijffouten en lijken geschreven tekst niet te begrijpen. Plagerijen en onbegrepen fouten veroorzaken spanningen die leiden tot verergering van de woordblindheid.
Als het probleem niet herkend wordt, kan men denken dat het kind lijdt aan zwakzinnigheid. Toch zijn de meeste van deze kinderen heel goed in staat normaal onderwijs te volgen. De oorzaak is een coördinatiestoornis in de hersenen. De behandeling bestaat uit gerichte hulp in de vorm van training door bijvoorbeeld een logopedist(e) op het gebied van luisteren, lezen en schrijven van taal.
Selectief of Electief Mutisme
Term afkomstig uit de kinderpsychiatrie, die wordt gebruikt voor kinderen die weigeren te spreken, terwijl zij hier wel toe in staat zijn. De zelfgekozen stomheid wordt meestal alleen volgehouden in sociale situaties. De kinderen spreken wel als er niemand in de buurt is.
DSM IV CRITERIA
- Consequent niet kunnen spreken in specifieke sociale situaties (waarin van het kind verwacht wordt te spreken (bijvoorbeeld op school), ondanks het kunnen spreken in andere situaties
- de stoornis staat het bereiken van resultaten in opleiding of beroep in de weg of belemmert de sociale communicatie
- de duur van de stoornis is ten minste één maand
- het er niet in slagen om te spreken is niet het gevolg van een gebrek aan kennis van de gesproken taal die in de sociale situatie vereist wordt
- de stoornis is niet eerder toe te schrijven aan een communicatiestoornis (bv. stotteren) en komt niet uitsluitend voor in het beloop van een pervasieve ontwikkelingsstoornis, schizofrenie of een andere psychotische stoornis
Popularity: 7% [?]