Naarmate het aantal autisme diagnoses toeneemt,  rijzen er steeds meer vragen over deze aandoening.
Namelijk, wat is autisme en hoe komt het dat het aantal autismespectrum diagnoses bij volwassenen en kinderen wereldwijd blijft toenemen?
Temidden van deze vragen hebben we ondermeer debatten van gezinnen die voor of tegen vaccins zijn, debatten tussen medische experts die wijzen op zowel genetische als ecologische oorzaken, personen met  een autisme diagnose die moeite hebben om te spreken of onafhankelijk van anderen te zijn, terwijl andere autisten kunnen samenwerken met andere personen en in staat zijn om een job te hebben en te behouden.
Voor veel mensen veroorzaken deze tegenstrijdige berichten rond deze reeds ingewikkelde materie nog meer voor verwarring.
Gelukkig leren artsen en onderzoekers ondertussen steeds meer bij over de oorzaken en kenmerken van autisme.

Hieronder volgen de antwoorden op 8 gangbare fabels, die ons kunnen helpen om een beter inzicht te krijgen in het scala van symptomen dat we autismespectrum stoornissen noemen.

Fabel 1: Autisme is een emotionele of geestelijke gezondheidsstoornis.

Hoewel het fysiek en sociaal gedrag van personen met autisme kan wijzen op een psychische stoornis, is autisme eigenlijk een biologische ziekte die gevolgen heeft voor de groei en ontwikkeling van de hersenen.
Bij autisme hebben de delen van de hersenen die het meest getroffen worden vooral impact op drie functionele gebieden.
Sociaal gedrag, communicatie en beperkte en steeds terugkerende rituelen en routines zijn de manieren waarop het kind of de volwassene met autisme interactie heeft met zijn omgeving.
Hoewel autisme nu wordt beschouwd als een neurologische stoornis, is autisme nog steeds een complexe stoornis met een breed spectrum van symptomen.
De wetenschappers begrijpen nu dat autisme geen enkelvoudig symptoom is, maar eerder een verscheidenheid aan symptomen… het autismespectrum

Fabel 2: Er is een autisme epidemie.

Het woord “epidemie” impliceert vaak een plotselinge toename van het aantal individuen die binnen een bepaalde tijd, in dit geval, autisme hebben.
Hoewel men ervan uitgaat dat één van de 150 kinderen die geboren worden een autismespectrum stoornis heeft,  twijfelen sommige deskundigen er aan of er  daadwerkelijk een golf van autisme gevallen gaande is. Sommige zijn meer geneigd om het aantal toenemende gevallen te wijten aan de combinatie van een bredere definitie van autisme, een breder spectrum van symtomen, en een vroegere diagnose.
Sommigen voegen daar nog aan toe dat men zich nu meer bewust is van de symptomen en dat dit het mogelijk maakt meer mensen met autisme te diagnosticeren.

Fabel 3: Autisme kan genezen worden.

Sommige ouders verwijzen naar een bepaald dieet, de geneeskunde, of het geheel van gedragsbehandelingen die hun autistische kinderen zouden genezen hebben, daar waar andere ouders die dezelfde behandeling of methode toepassen geen resultaten merken.
Hoewel sommige behandelingen de mogelijkheden van een autistisch kind verbeteren, is er voor zover als bekend nog geen remedie voor autisme.
In sommige gevallen zal het gedrag, met inbegrip van oogcontact, de interactie met anderen en de ontwikkeling van taalvaardigheden, sterk verbeteren – maar de onderliggende biologische stoornis zal niet verdwijnen.

Fabel 4: Autisme is het gevolg van afstandelijke ouders zonder emoties.

Omstreeks 1940, verspreidde de Oostenrijkse arts Bruno Bettelheim de theorie dat autisme te wijten was aan de ouders, vooral de moeders, die niet hielden van hun kinderen. Kinderen zouden zich in een dergelijke situatie terugtrekken en autistisch worden, volgens Bettelheim.
Onderzoekers hebben echter de “koelkastmoeder”-theorie ontkracht.
Volgens medische deskundigen heeft de autisme diagnose van een kind niets te maken met de opvoeding hiervan.
Het meeste bewijsmateriaal wijst er nu op dat er een zeer sterke genetische aanleg is in de meeste gevallen van autisme, maar niet bij allemaal.

Fabel 5: Mensen met autisme hebben altijd verborgen of uitzonderlijke talenten.

Stephen Wiltshire, 34, is het best bekend als de menselijke camera.
Hij kan architectonische vormen en landschappen repliceren tot in het kleinste detail – ook al krijgt hij slechts één kans om de omgeving te bekijken.
Wiltshire heeft panoramische beelden van Tokyo, Rome en Londen gereproduceerd door middel van zijn geheugen, na slechts een korte helikopter vlucht over elk van de steden.
Wiltshire is een “autistic savant”.
Dat wil zeggen, dat hij buitengewone cognitieve vaardigheden heeft die hem in staat stellen details van modellen, cijfers en metingen te herinneren die normaal onmogelijk kunnen onthouden worden.
Het concept van een autistische persoon als een geheugenwonder werd populair gemaakt door de vertolking van Dustin Hoffman in de film “Rain Man”.
Maar terwijl men erkent dat er sprake is van een minderheid van personen met autisme die beschikken over ongewone eilandjes van vaardigheden, zijn zij slechts een onrealistische weergave van de meerderheid van personen binnen het autismespectrum, de meeste beschikken niet over vaardigheden of uitzonderlijke talenten.

Fabel 6: Repetitief of ritueel gedrag moet worden gestopt.

Eén van de klassieke indicatoren van autisme is repetitief en ritueel gedrag, volgens de “Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM IV)”, een hulpmiddel voor artsen om een autisme diagnose te stellen.
Hoewel deze gedragingen – die fladderende handen, gebons op muren of wiegend heen en weer bewegen kunnen omvatten  – misschien vreemd lijken, hebben ze wel een doel: ze kunnen hierdoor kalmeren, zich goed voelen, en helpen bij het communiceren met anderen.
Repetitief gedrag kan alleen een probleem zijn als het een obstakel vormt in het gezinsleven, of als het het zelfstandig functioneren van mensen met autisme belemmert.

Fabel 7: Mensen met autisme zijn niet in staat om sociale relaties op te bouwen.

Dit is een generalisatie en moet worden aangepast omdat het autismespectrum zo breed is.
Kortom, sociale relaties zijn mogelijk voor sommige mensen binnen het autismespectrum, maar niet voor anderen aan het zwaarste eind van het spectrum.
De DSM-IV, die de richtlijnen bevat voor de diagnose van autisme  duidt  “belemmering in de sociale interactie” aan als een indicatie dat een individu met een autisespectrum stoornis kan hebben.
Maar niet elk kind binnen het autismespectrum heeft dezelfde moeilijkheiden om in contact te komen met anderen.

Fabel 8: Autistische mensen zijn een gevaar voor de samenleving.

Het is verkeerd te denken dat alle mensen met autisme gevaarlijk zijn.
Het idee komt voort uit de talrijke nieuwsverhalen van individuele personen gediagnosticeerd met autisme of het syndroom van Asperger, een hoge vorm van autisme, die beschuldigd werden van inbraak en soms moord.
Als je echter kijkt naar de gehele populatie van mensen binnen het autismespectrum, is het aantal mensen die betrokken zijn bij criminaliteit eerder klein.
Als iemand met autisme dergelijke feiten pleegt, is dit mogelijk te wijten aan frustratie of misschien fysieke of emotionele overstimulatie, niet noodzakelijkerwijs kwaad opzet.

Zie ook onze pagina vijf misverstanden over autisme

Popularity: 29% [?]